Ουπς! Μήπως έκανα κάτι λάθος;


Γράφει ο/η:    



Όσο σκληρά και να προσπαθούμε δεν είναι δυνατόν να αποφύγουμε κάποιες μικρές ντροπιαστικές στιγμές που μας κάνουν να νιώθουμε άβολα. Κι αυτό γιατί είναι πολύ δύσκολο να βρισκόμαστε συνέχεια σε εγρήγορση και να προστατεύουμε τους εαυτούς μας για κάποια μελλοντική στιγμή αμηχανίας… που δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι θα συμβεί.

Τόσο το μυαλό, όσο και το σώμα κάποια στιγμή θα αντιδράσουν. Για παράδειγμα: Όσο και να προσπαθούμε να αποφύγουμε την εφίδρωση, δεν τα καταφέρνουμε. Πολλοί νιώθουν άβολα να φορούν ένα πουκάμισο μουσκεμένο από ιδρώτα, αλλά κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών κάτι τέτοιο φαντάζει μάλλον αδύνατο να αποφευχθεί. Το σώμα χρειάζεται την εφίδρωση γιατί λειτουργεί σαν φυσικό κλιματιστικό και μας δροσίζει. Οπότε η φύση έχει προνοήσει για να μας προστατεύσει και εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό… ευτυχώς!

Οπότε τι είναι καλό να κάνουμε έτσι ώστε να μην νιώθουμε δυστυχείς ακόμα και αν βιώσουμε κάποια στιγμή αμηχανίας;

1.    Να αποδεχτούμε το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι.
Τόσο εμείς, όσο και όλοι οι άλλοι άνθρωποι ανά την υφήλιο μέσα στους αιώνες κάποια στιγμή της ζωής τους έκαναν κάτι που τους προκάλεσε αμηχανία. Όταν πρόκειται για τον έλεγχο του σώματός μας, για παράδειγμα υπάρχουν κάποιες φυσικές διεργασίες που θα προκύψουν όσο και να θέλουμε να τις αποτρέψουμε.

2.    Βάζουμε τα πράγματα σε μια καινούργια προοπτική.
Μπορεί να αισθάνεστε απαίσια για το τι έχετε κάνει, αλλά οι πιθανότητες είναι ότι πολύ λίγοι άνθρωποι (ή ίσως και κανένας) ή να το έχουν παρατηρήσει ή να νοιάζονται για το συμβάν. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως όταν βλέπετε έναν επαγγελματία υγείας, αυτός ή αυτή έχει εκπαιδευτεί έτσι ώστε να μην παρατηρεί το όποιο σωματικό σας «κουσούρι». Και όταν πρόκειται για θέματα που αφορούν την ίδια την υγεία σας είναι πιο σημαντικό να γιατρευτεί κανείς και να γίνει καλά από το να αποφεύγει να εμπιστευτεί στον θεραπευτή το όποιο «κουσούρι» του.

3.    Ας συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν.
Σίγουρα, θα μας άρεσε να γυρίζαμε πίσω το χρόνο και να εμποδίζαμε κάποιες ντροπιαστικές στιγμές να συμβούν. Όμως η αλήθεια είναι μία… η ζωή κυλάει μόνο μπροστά και εμείς μαζί της. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε με βεβαιότητα είναι να χρησιμοποιήσουμε την εμπειρία υπέρ μας και να εμποδίσουμε την επανάληψη της στο μέλλον.

4.    Ας κατεβάσουμε τις άμυνες μας.
Οι άλλοι άνθρωποι θα νιώσουν μεγαλύτερη συμπάθεια για εμάς αν δεχτούμε το γεγονός ότι κάναμε κάπου λάθος, ότι ξεχάσαμε κάτι ή απλά κάναμε κάτι χαζό. Μία πράξη μας, όσο αμήχανη και να είναι, δεν μας χαρακτηρίζει σαν όλον… είναι απλά μία στιγμή… δεν είναι όλη μας η ύπαρξη, οπότε δεν μπορεί να μας σημαδεύει για όλη μας την ζωή!

5.    Ας προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τα βαθύτερα νοήματα.
Για παράδειγμα συναισθήματα έντονης ντροπής και αμηχανία μπορεί να είναι το σημάδι ότι κάτι άλλο συμβαίνει, πιο βαθύ και δεν είναι μόνο αυτό το απλό κοινωνικό ατόπημα. Τι είναι αυτό που μας οδηγεί να είμαστε σε όλα τέλειοι; Και γιατί δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ότι δεν υπάρχει τελειότητα και δεν είναι δυνατή η επίτευξή της; Και γιατί βάζουμε τόσο υψηλά στάνταρ για εμάς και τους άλλους; Ίσως γιατί νιώθουμε ανεπαρκείς και μόνο η «τελειότητα» θα μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα;

Και αν δεν μπορούμε να δώσουμε απαντήσεις σε αυτά και έμμονες ιδέες κυριαρχούν το μυαλό μας, καλό θα ήταν να ζητήσουμε βοήθεια από κάποιον ειδικό και να βρούμε λύσει για να κάνουμε την ζωή μας πιο λειτουργική!