Βγήκα από ένα διαζύγιο και νιώθω χάλια. Πώς θα το ξεπεράσω;


Γράφει ο/η:    

Ένα διαζύγιο πολλές φορές μπορεί να προκαλέσει πόνο, θλίψη και το αίσθημα της απώλειας… δηλαδή πένθος. Όμως επ’ ουδενί δεν σηματοδοτεί μόνο το τέλος μίας εποχής αλλά και την αρχή μίας άλλης.
Μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά και να ξαναφτιάξουμε τις ζωές μας μετά από ένα διαζύγιο; Και αν ναι, πώς;


•    Κατ’ αρχήν συγχωρούμε τους εαυτούς μας.
Σύμφωνοι… δεν είναι το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο να ξαναφτιάξει κανείς την ζωή του από την μία στιγμή στην άλλη. Όμως αν συγχωρήσουμε τον εαυτό μας και βάλουμε στην άκρη τον θυμό που μπορεί να νιώθουμε, τότε έχουμε μεγάλες πιθανότητες να ξεπεράσουμε το παρελθόν και να προχωρήσουμε στο μέλλον. Δεν έχει σημασία ποιος έφταιξε και ποιόν θα κατηγορήσουμε για τον γάμο… Πάντα σε μία σχέση και τα δύο μέρη έχουν ευθύνη… Το παρελθόν όμως ανήκει στο παρελθόν και αν μείνουμε εκεί θα χάσουμε τις χαρές που μας επιφυλάσσει το μέλλον!

•    Ας φροντίσουμε τους εαυτούς μας όσο περισσότερο μπορούμε.
Εντάξει έχουμε πληγωθεί και προφανώς έχουμε πληγώσει… Έχουμε γευτεί απογοήτευση και έχουμε νιώσει μεγάλο πόνο. Αρκετά! Ήρθε η ώρα να αγκαλιάσουμε με στοργή τους εαυτούς μας και να τους χαϊδέψουμε τρυφερά. Ας επενδύσουμε σε νέα, θετικά συναισθήματα… ή ακόμα καλύτερα ας επενδύσουμε σε ένα ταξίδι που πάντα θέλαμε να κάνουμε και δεν είχαμε την ευκαιρία! Μας αξίζει το καλύτερο, ας το διεκδικήσουμε λοιπόν!

•    Ας περιτριγυριστούμε με αγαπημένους φίλους.
Τώρα πιο πολύ από ποτέ χρειαζόμαστε τους φίλους μας. Και γι’ αυτό τον λόγο πρέπει να είμαστε προσεχτικοί όταν τους επιλέγουμε. Θέλουμε κοντά μας φίλους που μας καταλαβαίνουν και θα μας βοηθήσουν να νιώσουμε καλύτερα, γιατί θα μας ακούν, θα μας δίνουν έναν ώμο να κλάψουμε και θα μας ενθαρρύνουν να ξαναχτίσουμε την ζωή μας. Θα μας βοηθήσουν επίσης να νιώσουμε καλύτερα για εμάς! Το έχουμε ανάγκη αυτό μετά από ένα διαζύγιο, δεν νομίζετε;

•    Ας μην βιαστούμε να μπούμε σε μία καινούργια σχέση.
Ο έρωτας… όχι… δεν περνάει με έρωτα! Μετά από μία τόσο δυνατή σχέση, όπως ο γάμος, χρειαζόμαστε χρόνο για τον εαυτό μας και μόνο! Δεν χρειαζόμαστε κάποιον άλλο να μας λέει τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουμε… ούτε να μας βοηθήσει να «ξεχάσουμε». Δεν είναι δυνατόν να ξεχάσουμε, γιατί είναι εκεί… το ζήσαμε! Μόνο ουτοπικά μπορούμε να περιμένουμε να παραγράψουμε το διαζύγιο και ότι αυτό περιλαμβάνει, όπως τα χρόνια που «χάσαμε» μέσα στον γάμο! Χρειαζόμαστε λοιπόν χρόνο να επεξεργαστούμε την καινούργια μας κατάσταση. Και γι’ αυτό καλό είναι να μείνουμε λίγο μόνοι!

•    Μην χάνουμε την ελπίδα μας.
Εντάξει, πήραμε διαζύγιο… και είναι δύσκολο και πονάει… Όμως δεν θα πονάει για πάντα! Ας μην μένουμε λοιπόν απαισιόδοξοι. Άλλωστε έχουμε περάσει και στο παρελθόν δύσκολες καταστάσεις που ήταν δυσφορικές και δεν πιστεύαμε ότι θα τις ξεπεράσουμε… Όμως τις ξεπεράσαμε και δεν τις θυμόμαστε πια, τουλάχιστον με την ίδια ένταση. Οπότε, μπορούμε να το ξανακάνουμε! Ας βρούμε ένα καινούργιο χόμπι και ας κάνουμε κάποια δραστηριότητα που μας αρέσει. Ας ξαναμπούμε στην ζωή!

Αν όμως νιώθουμε ότι χρειαζόμαστε μεγαλύτερη βοήθεια ας απευθυνθούμε σε έναν ειδικό, σε έναν ψυχολόγο και ας προσπαθήσουμε να θεραπεύσουμε τον εαυτό μας! Ή ακόμα καλύτερα ας δούμε μέσα από την θεραπεία τι γνώμη έχουμε για τον εαυτό μας και μήπως αυτή η ιδέα είναι δυσλειτουργική και μας οδηγεί σε λάθος επιλογές!