Έχω να συναντηθώ με φίλους και γνωστούς, αλλά φοβάμαι ότι θα είμαι βαρετός… Τι να κάνω;

Γράφει ο/η:    


Άνοιξη… καλοκαίρι, οι καλύτερες εποχές για να βγούμε, να συναντηθούμε με φίλους και να κάνουμε καινούργιες γνωριμίες… Όμως μία φωνή μέσα μας προσπαθεί να μας σταματήσει, γιατί πιστεύει ότι δεν θα ανταποκριθούμε κοινωνικά.
Κι αυτό γιατί όταν βρισκόμαστε μέσα στον κόσμο νιώθουμε άβολα, γιατί δεν είμαστε καλοί στην ψιλοκουβέντα και αυτό μας κάνει να ντρεπόμαστε. Και τι; Θα περάσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας κρυμμένοι απ’ όλους και όλα; Όχι, φυσικά.. Μπορούμε να τα καταφέρουμε, αρκεί να είμαστε προετοιμασμένοι.

Και να πως:

1.    Ας έχουμε ένα σχέδιο δράσης.
Κάντε μια λίστα με τα προβλήματα που σας ανησυχούν και στη συνέχεια προσπαθήστε να τους δώσετε μία πιο ρεαλιστική μορφή. Αν για παράδειγμα σας ανησυχεί πολύ το γεγονός ότι θα βρεθείτε ανάμεσα στους φίλους σας και δεν θα έχετε κάτι να πείτε… ας κάνετε μία λίστα με κάποια πιθανά θέματα προς συζήτησης – τα οποία ξέρετε ότι μπορείτε να χειριστείτε -  πριν την συνάντηση σας και έτσι θα έχετε το… κεφάλι σας ήσυχο!

2.    Κάνετε νοερή επεξεργασία.
Είναι εύκολο να πέσουμε στην παγίδα της αρνητικής σκέψης, ειδικά αν έχουμε ήδη άγχος πριν οποιαδήποτε κοινωνική επαφή. Για την καταπολέμησή τους, η καλύτερη άμυνα είναι η θετική σκέψη. Αντί να «τρελαίνουμε» τους εαυτούς μας με το τι μπορεί να πάει λάθος στην συνάντηση μας, ας φανταστούμε ότι είμαστε γεμάτοι αυτοπεποίθηση και ότι εμείς κάνουμε το πρώτο βήμα και ξεκινάμε την συζήτηση.  

3.    Ας παραμείνουμε ψύχραιμοι.
Πως θα το καταφέρουμε αυτό; Με το να εξασκηθούμε σε τεχνικές χαλάρωσης! Ή ακόμα καλύτερα με το να κάνουμε μαθήματα yoga ή tai chi. Αν το πρόβλημα μας είναι τόσο μεγάλο που μας «παγώνει» και μας κάνει αντικοινωνικούς, τότε επιβάλλεται να αντιδράσουμε… να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας… Σε κάθε πρόβλημα άλλωστε υπάρχουν παραπάνω από μία λύσεις!

4.    Πάρτε την πρωτοβουλία
Υπάρχει τόσο μεγάλη έμφαση στο «εγώ δεν θα τα καταφέρω» που μας οδηγεί να εστιαζόμαστε αποκλειστικά και μόνο στο πώς να μην γίνει αντιληπτή αυτή η αδυναμία μας… με αποτέλεσμα να χάνουμε την στιγμή, την χαρά και την διασκέδαση. Ας κάνουμε λοιπόν την υπέρβαση. Ας είμαστε εμείς οι πρώτοι που θα ζητήσουμε απ’ τους άλλους να μας πουν το όνομα τους και ας ξεκινήσουμε μαζί τους ψιλοκουβέντα… Μία δοκιμή που θα μας φέρει θετική ανάδραση θα μας οδηγήσει σε παρόμοιες θετικές συμπεριφορές… Ας το δοκιμάσουμε λοιπόν.

5.    Ας θυμηθούμε… δεν είμαστε οι μόνοι που νιώθουμε έτσι!
Ξέρω… όταν νιώθουμε δυσφορία δεν είμαστε σε θέση να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε οι μόνοι που νιώθουμε έτσι… υπάρχουν κι άλλοι… Οπότε καλό θα είναι να μην νιώθουμε άσχημα… γιατί πρώτον δεν είμαστε τέλειοι και δεύτερον ακόμα και αν κάνουμε κάποιο λάθος, δεν χάθηκε ο κόσμος… κάνουν και οι άλλοι λάθη άλλωστε… Τα λάθη είναι ανθρώπινα.

Μην αφήσουμε λοιπόν τις αρνητικές μας σκέψεις απ’ το να μας στερήσουν την κοινωνική επαφή… Ας βγούμε και ας μην περάσουμε καλά… Είναι πολύ καλύτερο απ’ το να μείνουμε μόνοι στο σπίτι και να μελαγχολούμε!